گزیر

::گاهنوشتهای حمیدرضا محمدی::



دربارهٔ من:

آخرین نظردهندگان:

مشترک شوید:

ایمیل خود را در جعبهٔ زیر وارد کنید و دکمهٔ اشتراک را بزنید.

جستجو:

Valid XHTML 1.0 Transitional RSS Feed

عادت

۸۶/۰۱/۰۳

عادت چیز بدی نیست، باعث می‌شود در حالی که ذهنت مشغولیات دیگری دارد بتوانی کارهای روزمره‌ات را به صورت ماشینی و بدون نیاز به تمرکز فکری انجام دهی. البته گاهی اشتباهاتی پیش می‌آید که برای ماشینی 😉 با این درجه از پیچیدگی طبیعی است. مثلاً چون جای ماشین لباسشویی توی آشپزخانه‌ی ما ثابت است من همیشه به محض ورود و در آوردن جوراب از پا، آن را به صورت خودکار می‌برم، می‌اندازم توی ماشین لباسشویی و این فرایند (انداختن توی ماشین لباسشویی) معمولاً هیچوقت توی ذهنم نمی‌ماند. از طرف دیگر جای کیسه زباله هم در نزدیکی همان ماشین لباسشویی است و خوب یک بار اشتباهی پیش آمده بود و جورابم را انداخته بودم توی کیسه‌ی زباله و این را وقتی کیسه زباله را داشتم می‌بردم بیرون متوجه شدم!

در هر صورت عادت در بعضی موقعیتهای دیگر چیز خوبی نیست و باعث می‌شود آدم هدف از انجام کارهایش را از یاد ببرد (البته اگر بشود اسم این چیزهایی را که من دارم مثال می‌زنم عادت گذاشت). مثلاً این فکر خوبی است که مناظر زیبایی را که با آنها برخورد می‌کنیم در صورت در دسترس بودن دوربین برای استفاده در آینده ثبت کنیم. هدف از این کار چیست؟ برای من فکر می‌کنم در این گونه موارد می‌تواند یک روش باشد برای ثبت لذتی که از آن منظره برده‌ام و تلذذ مجدد در آینده. اما گاهی متوجه این شده‌ام که در برخورد با این گونه مناظر به جای این که به اندازه‌ی کافی نگاه کنم و از منظره لذت کافی را ببرم بلافاصله دست به دوربین برده‌ام. در واقع چارچوب زیبایی را برای خودم از یک وسعت بی‌انتها محدود کرده‌ام به صفحه‌ی کوچک ال.سی.دی دوربین. این تقریباً برایم شده یک عادت و این عادت خوبی نیست! یک مورد دیگر را یکی دو روز پیش متوجه شدم. وقتی قرار است متنی را به صورت یادگیرانه و دقیق بخوانم (مطلب درسی یا علمی و مشابه آن)، عادت دارم بعد از مطالعه‌ی متن با خودکار بغل دست مطالبی که برایم جدید بوده یا احتمال می‌داده‌ام در یادآوری آنها دچار مشکل شوم علامت می‌گذارم. این عادت خوبی است به شرط آن که در موقع خودش انجام شود. دو سه روز پیش متوجه شدم که من علامتگذاری را دارم در حین خواندن متن انجام می‌دهم. این عادت خوبی نیست. چرا که تمرکز مطالعه کننده را از مطالعه به یک کار جانبی سوق می‌دهد (تشخیص و رتبه‌بندی نکات مهم). در این مورد باید حواسم را جمع کنم تا حتماً اگر می‌خواهم علامتگذاری کنم این کار را بعد از مطالعه‌ی دقیق انجام دهم.






۲ نظر

hessam:

تاریخ: ۸۶/۰۱/۰۴ ساعت: ۱۲:۲۴

salam doodte aziz midoonam ke nazardadanam fargy be halam nemikone valy age ye vagty hosele kardy be bloge hagire man ham sar bezan zarar nemikony.
man az bloge to kheyli khosham miad va matalebet ro donbal mikonam.
gorbanat
Hessam Alavi
age khasty tabadole link konim behem ettela bede.

حسام:

تاریخ: ۸۶/۰۱/۰۵ ساعت: ۱۱:۰۴

سلام دوست عزیز ممنونم دیگه از خودم نا امید شده بودم که لینکم را در بلاگ شما دیدم. ممنونم

خروجی آر.اس.اس نظرات این نوشته:»

ارسال دنبالک:»

ارسال نظر برای این نوشته امکانپذیر نیست.