گزیر

::گاهنوشتهای حمیدرضا محمدی::



دربارهٔ من:

آخرین نظردهندگان:

مشترک شوید:

ایمیل خود را در جعبهٔ زیر وارد کنید و دکمهٔ اشتراک را بزنید.

جستجو:

Valid XHTML 1.0 Transitional RSS Feed

تشکر و قدردانی!

۸۵/۱۲/۲۶

هر چند شاید باید بیش از یک ماه دیگر سپری شود تا چرخه‌ی دوازده‌ماهه‌ی اول عمر اینجا کامل شود اما دوست دارم سال اول عمر اینجا را با آغاز سال جدید تمام شده بدانم. همان اول کار گفته‌ام که اینجا در ابتدا قرار نبود یک وبلاگ یا سایت شخصی باشد اما شد و به نظرم خوب هم شد که شد. شنیده‌اید به عکاسی می‌گویند هنر شکار لحظه‌ها؟، اینجا برای من یک چیزی شبیه عکاسی بوده!: شاید پیش از این سالهایی داشته‌ام که برایم به لحاظ کرده‌ها و یافته‌ها پربارتر بوده‌اند، اما به لحاظ «مانده» چیزی برایم باقی نگذاشته‌اند و همین باعث شده که آنها را از جمله‌ی بر باد داده‌ها به حساب آورم. اما از امسال هر چه که نداشته باشم یک چیزی شبیه یک دفتر نقاشی دوست داشتنی دارم که هر چند ممکن است چشم بالغ‌تر چند سال آینده‌ام آن را کودکانه و خنده‌آور ببیند اما دوستش خواهد داشت و به این که لحظه‌های عمرش را به بیهودگی نگذارنده به خود افتخار خواهد کرد (دلتنگی آخر سالی فکر کنم کار دستم داده، جمله‌بندیهایم شده عینهو قطعنامه‌ها 😉).

بگذریم! هدف اصلیم از این نوشته این بود که چند تا تشکر بکنم: اول از همه از آقای مانی منجمی به خاطر افزونه‌ی وردپرس فارسی: شاید عجیب به نظر برسد ولی حداقل من یکی فکر نمی‌کنم هیچ وقت راضی به آن می‌شدم که در وبلاگ فارسیم تاریخ غیر بومی ظاهر شود! البته این شاید بیشتر «وسواس» باشد اما فکر می‌کنم وسواسیهای دیگری هم مثل من وجود داشته باشند که تسهیل بومی‌نویسی و رفع مشکلات آن باعث شده راحت‌تر دست و دلشان به کار نوشتن برود و به همین لحاظ فکر می‌کنم تا حدود زیادی جامعه‌ی وب فارسی مدیون ایشان و دیگر کسانی است که با صرف وقت و هزینه (=«وقتی» که می‌توانست برای کارهای درآمدزا صرف شود، هزینه‌های شخصی برای انتشار دستاوردها و …) سکوهای نرم‌افزاری و سیستمهای مدیریت محتوا را بومی‌سازی کرده‌اند.

بعد از آن هم باید یاد و تشکری بکنم از نیما (CARPE DIEM) که بیشترین مشتریها را به در دکان من فرستاده 😉 (۸/۷۶ % از حدود ۴۴۰۰۰ بازدید که حدود ۸۷۰۰۰ صفحه را پوشش داده‌اند به روایت سرویس آمارگیری گوگل). از دوستانی که «پای ثابت» اینجا بودند، از آنها که نظراتشان به صورت مداوم یا گاه و بیگاه پای نوشته‌هایم می‌نشست و از دوستانی که به اینجا لینک دادند هم متشکرم. ممکن است با یکی دو اظهار نظر تند و نه چندان به‌جا موجبات دلگیری کسانی را نیز فراهم آورده باشم که امیدوارم خامی مرا ببخشند.

از آنجا که شاید فرصت مناسب‌تری پیدا نشود، همینجا سال نو و نوروز را به تمامی دوستان و آشنایان حقیقی و مجازی تبریک می‌گویم: سال نو مبارک!

پی‌نوشت

یک مورد خیلی مهم را یادم رفته بود ذکر کنم که الان (شنبه، چهارم فروردین) یادم افتاد، هر چند شاید این تشکرهای زبانی ارزشی برای تشکرشونده 😉 نداشته باشند (و در این مورد خاص شاید اصلاً تشکرشونده این تشکر را نبیند 😉 ) اما به هر حال به عنوان کمترین کاری که می‌تواند از دستم برآید کوتاهی در آن را جایز نمی‌بینم.

من پیش از این یکی دو مورد (دقیقاً دو مورد 😉 ) پیش آمده که با شرکتهای میزبانی وب سر و کار داشته‌ام. یک مورد که آنقدر افتضاح بوده که شایسته‌ی ذکر نام و لینک است (در بازبینی نهایی اسم و لینک این شرکت را قلم گرفتم) و دیگری هم علی‌رغم آن که از شرکتهای به‌نام و پرادعاست و معمولاً تبلیغات نصف یا یک چهارم صفحه‌ای تمام‌رنگیش را در اغلب مجلات و روزنامه‌های مرتبط با کامپیوتر می‌بینم خدماتش چنگی به دل نزده و علی‌رغم برخورد مناسب کارکنانش از لحاظ فنی -به قول معروف- چیزی بارشان نبوده.

من برای میزبانی اینجا (مثل تعداد زیادی از وبلاگها و سایتهای دیگر) از خدمات بر و بچه‌های پرشین تولز استفاده می‌کنم. با وجود آن که خرید من از این شرکت ارزان‌ترین بسته‌ی مبتنی بر لینوکس بوده (در اینجا می‌توانید فهرست بسته‌های میزبانی این شرکت را ببینید) ولی در طول یک سال استفاده از خدمات این شرکت تمامی درخواستها و در خیلی موارد نقهای بی‌دلیل من در اسرع وقت پاسخ داده شدند:

درخوستها از شرکت میزبانی

علاوه بر آن نمودار زیر نشان دهنده‌ی مجموع زمانهایی است که سایت من در طول صد و نود روز گذشته در دسترس نبوده (نمودار توسط سرویس Site 24×7 تهیه شده که قبلاً در مورد آن توضیح داده‌ام):

زمان بالا بودن سرور

اگر با خدمات شرکتهای میزبانی وب آشنا باشید حتماً می‌دانید که این آمار (بیش از نود و نه درصد زمان در دسترس بودن) یک آمار ایده‌آل و جزء شعارهای تبلیغاتی خیلی از شرکتهای میزبانی وب است. این آمار را می‌توانید مقایسه کنید با آمارهای در دسترس نبودن چند روزه‌ی بسیاری از سایتهای میزبانی شده توسط شرکتهای پرمدعای میزبانی وب.

به هر حال به نوبه‌ی خودم و به عنوان یک مشتری خرده‌پا 😉 که فکر نمی‌کنم پرشین تولز در زمینه‌ی پاسخگویی و مشتری‌مداری برای من چیزی کمتر از یک مشتری دانه‌درشت وقت گذاشته باشد از این شرکت متشکرم و امیدوارم که بتوانند در زمینه‌ی کاری و تخصصیشان همواره در صف بهترینها باقی بمانند.






۱۰ نظر

علی:

تاریخ: ۸۵/۱۲/۲۶ ساعت: ۲۳:۵۴

سلام.
منم سال نو رو به شما تبریک میگم …

راستش تو این مدتی که اینجا میام … از همون نظری که اورن روز دادم ( یادته کدومو میگم..)
حتی یه دونه از مطلبت رو هم از دست ندادم …

بازم دست مریزاد

حميد رضا:

تاریخ: ۸۵/۱۲/۲۷ ساعت: ۲:۰۹

آقا من قبول ندارم! 🙂
اين علي آقايي كه اين بالا نظر داده، رفيق منه، من بهش سايتت رو معرفي كردم!!!! گوگل اينا رو كه نمي‌فهمه!!! 🙂
شوخي بود، منم بهت يه خسته نباشيد توپ مي‌گم و همچنان اعلام پايگي(!) مي‌كنم!
هر چي علي اون بالا گفت، درباره من هم صادقه…

موفق باشي؛
حميد رضا

حميد رضا:

تاریخ: ۸۵/۱۲/۲۷ ساعت: ۲:۱۱

eeee
آقا يادم رفت تبريك بگم!
سالگرد تولد وبلاگ و سال نو رو تبريك مي‌گم، سالي پربار داشته باشيد، إن شاء‌ الله…

ضمن اينكه خواهشا ياد بديد چطوري مي‌شه نظرات رو ويرايش كرد 🙁

سروش:

تاریخ: ۸۵/۱۲/۲۸ ساعت: ۸:۰۵

سال نو مبارك باشه!

سروش:

تاریخ: ۸۵/۱۲/۲۸ ساعت: ۸:۰۷

راستي در آستانه سال جديد لوگوي سايتم را ثبت نمي‌كنم رو ديگه نمي‌بينم! جالب شد برام!

مانی:

تاریخ: ۸۵/۱۲/۲۸ ساعت: ۹:۱۷

لطف دارید واقعا … نمی دونم چی بگم … خیلی خوشحال و دلگرم شدم.

امیدوارم سال خوب و پرباری داشته باشید. تولد اینجا هم مبارکه … ایشاالله ۱۲۰ سالگیش 🙂

حمیدرضا:

تاریخ: ۸۵/۱۲/۲۸ ساعت: ۱۱:۳۴

سروش جان! لوگو با توجه به این که اون طوری که باید ازش استقبال نشد (در حالت ایده‌آلش می‌تونست کثرت ظهورش یه اعتراض جدی رو نشون بده)، یه جورایی به نظرم بی‌اثر رسید ضمن این که زیاد حس خوبی دیگه نداشتم وقتی میدیدمش. این بود که ورش داشتم و این مطمئنا به این معنی نیست که «سایتم را ثبت می‌کنم!»
به هر حال درست یا غلط برش داشتم.
سال نو تو و مانی خان هم مبارک باشه

علی اصغر:

تاریخ: ۸۵/۱۲/۲۸ ساعت: ۲۳:۳۵

حمید جان سال نو مبارک
اینم که حال ما رو نمی پرسی می گذاریم به پای گرفتاری ، نه بی وفایی .
بچه ها همه خوبن سلام می رسونن
دوست دارم از راهنمایی شما در زمینه بهبود مطالب وبلاگ کارا استفاده کنم .
التماس دعا رفیق قدیمی

کورش اسلام زاده- کانادا:

تاریخ: ۸۶/۰۳/۱۲ ساعت: ۱۰:۴۱

حمید رضای عزیز
گرچه این پست زمانی ازش گذشته دلم نیومد از اصالتی که در نوشتهات موج میزنه تعریف نکنم. برات آرزوی موفقیت میکنم و حتما به خاطر بهره گرفتن از دیدگاههای فنی ات بازم میام.

امید:

تاریخ: ۸۶/۰۳/۱۳ ساعت: ۳:۵۴

سلام حمید جان

من در اراک بدنیا آمدم ولی اصالتم به سنجان بر میگردد.
از احساسات رقیق و پاک تو به وجد آمدم
در ضمن هم رشته‌ای هم هستیم … من در بهشتی درس می‌خوانم
برایت آرزوی موفقیت دارم
امید

خروجی آر.اس.اس نظرات این نوشته:»

ارسال دنبالک:»

ارسال نظر برای این نوشته امکانپذیر نیست.