گزیر

::گاهنوشتهای حمیدرضا محمدی::



دربارهٔ من:

آخرین نظردهندگان:

مشترک شوید:

ایمیل خود را در جعبهٔ زیر وارد کنید و دکمهٔ اشتراک را بزنید.

جستجو:

Valid XHTML 1.0 Transitional RSS Feed

زیبای غمگین

۸۵/۱۱/۱۴

 

به تنهایی ِ آرامش ِ من میندیش

که عمریست در بزم طوفان

همه هستی ِ این دل ِ بی‌شکیبم

به تاراج رفته‌ست.

سبکبار بگذر

از این ساکن ِ کوچه‌ی درد.

این شعر از کیست؟!






۵ نظر

با اینترنت:

تاریخ: ۸۵/۱۱/۱۵ ساعت: ۱۰:۲۰

چشم
نمی اندیشم

یک اراکی ساده:

تاریخ: ۸۵/۱۱/۱۵ ساعت: ۱۴:۳۵

سلام
اگر اصل شعر تنهایی بوده نمی دانم از کیست ولی فکر کنم به آرامش من میندیش از خودتان باشد!

گزیر:

تاریخ: ۸۵/۱۱/۱۵ ساعت: ۲۱:۰۱

تنهایی…

صدای تنهاییت را از سکوت اتاق می‌شنوی، برمی‌خیزی تا بلکه با آهنگی، آوازی چیزی تنهاییت را به دست فراموشی بسپاری، از میان آلبومهای تل‌انبا…

mhr:

تاریخ: ۸۵/۱۱/۱۶ ساعت: ۱۰:۳۱

faghat harf del hameye dostan

شادن:

تاریخ: ۸۹/۰۱/۱۰ ساعت: ۷:۰۹

بس که دیوار دلم کوتاهست هرکه از کوچه تنهایی من میگذرد محض هوسی هم که شده سرکی میکشد و میگذرد

خروجی آر.اس.اس نظرات این نوشته:»

ارسال دنبالک:»

ارسال نظر برای این نوشته امکانپذیر نیست.